نگاهی به استعفاء یک مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی

به گزارش صد کادو یادداشت روزامیر برجیان – تهیه کننده فرهنگی و فعال رسانه ای
این روزهای شهر از خبری تلخ پر شده است: “مدیر کل ارشاد استان همدان” استعفا کرد.
خبری که بیشتر از ناراحتی شوک آور بود؛ مدیری که برنامه های کلانی برای استان همدان داشت. مدیری که برنامه های منظمی برای جشنواره های مختلف در همدان طرح ریزی کرده و قول داده بود همدان را “شهر لبخندها” کند، استعفا کرد!!!
پس از سال ها، شخصی بر صندلی مدیر کلی ارشاد همدان تکیه زد که از رنگ ها می گفت، از چشمک ستاره، لبخند خورشید و نگاه خدا؛ اما گویی این شهر به شادی، به لبخند و به هیاهو، عادت ندارد، این شهر طبق عادت باید غم زده باشد.
دکتر علیرضا درویشی نژاد در خط مقدم جنگ از اعضای بدنش گذشت تا از جان، مال، ناموس و خاک این مرز و بوم حفاظت کند، اما امروز باید از خودگذشتگی خویش را با ماندن و به ثمر رساندن چشم اندازی که توأم با کاشتن بذر شادی در همدان همراه بود، به همگان نشان دهد.
امروز او دوباره در خط مقدم قرار گرفته و مورد هجمه های فراوان است؛ قبل از آن باید بگوییم این هجمه ها به یک نوع نگرش است نه فرد، پس حالا ما باید شعار درویش نژادها تنها نیستند سر دهیم تا این گونه، از اقدامات قانونی مدیرکل ارشاد حمایت نماییم.
مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان همدان این روزها تنهاست، تنها بود که استعفا کرد، تنها بود که در مقابل هجمه ها نتوانست دوام بیاورد، او تمام گلوله هایش را که از گل و رنگ و لبخند بود به سمت دیگران پرتاب کرد و حاصل برای او آتش بود. او تنها ماند در شهری که می خواست، شهر رنگ ها باشد.
او به مانند رنگ هایی که بر تن می کرد، رنگ می داد به روزهای خاکستری شهر همدان، نقش رنگ می زد به دل هنرمندانی که روحشان به تاریکی رفته بود، جان می داد به موسیقی در این شهر، روح می داد به مجسمه ها و نقاشی های هنرمندان این شهر و هر جا بود، لبخند هدیه می کرد به چهره های در هم فرو رفته.
درویشی نژاد عملکردی مثبت و در قالب قانون را عرضه داد از “شادپیمایی” عظیم در بیست و پنجمین جشنواره کودک و نوجوان گرفته تا اجرای کنسرت ها در همدان و حضوری پر رنگ در جشن های کتاب و همراهی با هنرمندان شهر.
اما داستان از آنجا آغاز شد که منتقدان پا را فراتر از قانون گذاشته و ساز مخالف کوک کردند و فشارها تا جایی پیش رفت که استاندار در نشست خبری خود به دفاع از مدیر کل ارشاد برخواست و گفت در قالب قانون مندو قدم پیش تر از مدیر کل ارشاد در پشتیبانی از او ایستاده ام. البته باید اشاره نمود که حتی دو قدم جلوتر هم، خود قدم هایی بسیار عقب تر از خواست هنرمندان و هنردوستان این دیار است و گویا خواست برخی در همدان بر خواست عموم مردم ارجح است.
جان کلام نخست اینکه آقای درویشی نژاد شما مسئولید و با عنایت به این موج نگرانی از رفتنت، دیگر مدیران هم مسئول تر.
شما با چشم اندازی که تعریف کردید، در مقابل مردم و حفظ نشاط در شهر مسئول هستید و نباید از زیر بار مسئولیت شانه خالی کنید.
نکته دوم اینکه مقامات استانی که قبل از این، ناقوس پشتیبانی از درویشی نژاد را به صدا در آورده بودند، حالا باید در عمل خویش را نشان دهند و اجازه رفتن را از او سلب کنند.
هر چند ما عادت به گرما نداریم، ما عادت به رنگ نداریم، ما عادت به شادی نداریم. ما عادت کردیم به شهری پیش از حضور درویشی نژاد در همدان، اگر نه امروز که ندای رفتنش در گوش ها پیچیده، به پاس زحمات بی دریغش در شکستن یخ مردم همدان، تمام قد از او حمایت می کردیم، تا شعار درویشی نژادها تنها نیستند به شعوری بدل شود که بدانند همدانی ها ترک عادت می کنند و بعنوان یک مطالبه عمومی می خواهند تا این مدیرکل بماند و با قدرت سکان دار کشتی تغییرات در همدان باشد.