مستندسازان و روایت کرونا -۵؛ مستندسازی تا مرز مبتلا شدن به کرونا

به گزارش صد کادو مسعود زارعیان کارگردان سینمای مستند ضمن اشاره به جزئیات مستند تازه خود با مبحث کرونا از تجربه قرار گرفتن در معرض مبتلا شدن به این ویروس گفت.

مسعود زارعیان کارگردان سینمای مستند که ساخت مستندی با محوریت کرونا را در دست داشت، در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار داشت: ما با فیلنامه ای مشخص مشغول ساخت مستندی در اینباره بودیم و سه روز از فیلمبرداری می گذشت که متاسفانه گرفتار تب و علایم کرونا شدم ولی تست ندادم با این وجود چند روز به صورت شدید علائمش را داشتم و به همین ترتیب دست به قرنطینه زدم و حالا حالم رو به بهبودی است.. از همین رو هم اکنون در تدارک این هستیم که پروژه را ادامه دهیم.
وی با اشاره به اینکه مشغول فیلمبرداری در بیمارستان شریعتی مشهد بوده اند که گرفتار بیماری شده است، اظهار نمود: علائمی که داشتم کاهش چشایی، بویایی، تب و لرز، بدن درد و سرفه خشک بود. البته هنوز هم نمی دانم که واقعا کرونا بود یا نه. با این وجود فاصله گذاری را رعایت کردم و با خانواده ام ارتباطی نداشتم.
زارعیان اظهار نمود: ما در این فیلم مستند که البته هنوز نامی برای آن انتخاب نکرده ایم به سراغ افرادی رفتیم که تست کرونا داده بودند و کادر درمان به آنها خبر می دادند که نتیجه تست شان چه بوده است. این مورد برای من خیلی اهمیت داشت که حالاتشان، قصه های آنها و اینکه چه قصه هایی به آنها پیوند خورده را ثبت کنم. برایم جالب بود که می دیدم وقتی به عده ای می گفتند نتیجه تست شان مثبت است، بلافاصله یاد افرادی می افتادند که با آنها ارتباط داشتند. برخی می گفتند ای کاش به بعضی جاها نمی رفتیم. این غربت و حالات فکری برای خودم هم صورت گرفت یعنی در اتاقی بودم و فاصله من و فرزندانم که در اتاق دیگری بودند سه متر هم نمی شد اما نمی توانستم به آنها دست بزنم و فضای خیلی غریبی بود.
این کارگردان با اشاره به اینکه در نظر دارم ۲ قصه دیگر یعنی درگیری کادر پزشکی و بیماران را هم در مستند پیگیری کنم، عنوان کرد: دغدغه من این بود که بسیاری از افراد جامعه از تبعات این بیماری آگاه هستند یعنی می دانند این بیماری برای بعضی ها می تواند کشنده باشد و با وجود اطلاع رسانی ها باز هم به مکان های مختلف می رفتند این در شرایطی است که این افراد می تواستند تردد نکنند. این مورد برایم عجیب بود. جالب است که بگویم خانه ما در یک محدوده کوهستانی قرار دارد اما در روزهایی که به کرات تذکر می دادند از خانه ها خارج نشوید، می دیدم که بیشتر از اوقات دیگر در این کوه ها تردد می شود! از همین رو می خواستم ببینم این رفتار افراد چه زمینه روانشناسی و جامعه شناسی دارد که علیرغم این همه تاکید باز هم می روند و گرفتار این عاقبت می شوند.
وی افزود: دوست داشتم بدانم این افرادی که تردد می کنند دلیلشان چیست، البته برخی مجبور هستند و برخی خودشان دست به این کار می زنند به هر حال همیشه دلیلی سبب می شود افراد در اجتماع قرار بگیرند با این وجود می دیدم که بسیاری از این افراد پشیمان بودند اما پشیمانی که سودی نداشت، چونکه خیلی از آنها بسیاری از افراد دیگر را آلوده کرده بودند. حتی در این میان بحث دینی ماجرا هم پیش می آید. این نشان داده است که این ماجرا لایه های مختلف دارد که من علاقه مند بودم مورد مداقه با دوربین مستندسازی قرار دهم.
زارعیان اضافه کرد: به هر حال در مقطعی از تاریخ هستیم که حدودا نظیر نداشته و لازم است که مستندسازان این برهه را ثبت کنند چونکه درس های خیلی بزرگی داشته است. من می خواستم از راه نزدیک شدن به این موقعیت ها این درس ها و مفایهمی که خودم به دنبالش هستم، بازنمایی کنم.
وی در انتها اظهار داشت: خانواده ام در این ایام خیلی تحت فشار بودند ولی در اسرع وقت فیلمبرداری را مجدد آغاز می کنم.