صد کادو: در صورتیکه امسال بیست و پنجمین سالگرد ساخته شدن فیلم رستگاری در شاوشنک فرانک دارابونت است، این کارگردان از تجربه ساخت این فیلم، هدایت بازیگران و هر آنچه هنگام ساخت فیلم قربانی کرد سخن گفت.
به گزارش صد کادو به نقل از هالیوود ریپورتر، هم زمان با ۲۵ ساله شدن فیلم سال ۱۹۹۴ «رستگاری در شاوشنک» که اولین ساخته فرانک دارابونت بود، این فیلمساز با خوشی خاطرات فیلمبرداری این پروژه با نقش آفرینی مورگان فریمن و تیم رابینز را که هفت نامزدی جایزه اسکار کسب نمود، به یاد می آورد. با این وجود همانطور که این کارگردان توضیح می دهد همه چیز از ابتدا خوب نبود. بعد از آن که او توانست به اندازه ای اطمینان به نفس کسب کند که اقتباسی شخصیت محور از رمان کوتاه استیون کینگ بسازد، فیلم نامه را در هشت هفته نوشت، آنرا در ۷۱ روز فیلمبرداری کرد، محصول تمام شده را در فستیوال فیلم برلین نشان داد و در مجموعه ای از تورهای رسانه ای شرکت کرد و در نهایت از واکنش های اولیه نسبت به فیلم بسیار آزرده شد. او می گوید: وقتی فیلم اکران شد عملکرد خیلی خوبی در باکس آفیس نداشت که خیلی برایم ناامیدکننده بود اما با وجود امتیازهای ۹۸ درصدی در نمایش های تستی فیلم نمی توانستیم مردم را متقاعد به تماشا کردن آن بکنیم چون به نظرم فیلم کمی تیره بود و مردم فکر کردند مقرر است حال شان را خراب کند. با نگاهی به آمار موجود، فیلم ابتدا در ۳۳ سالن سینما روی پرده رفت و ۷۲۷۲۳۷ دلار فروش کرد. فروش نهایی فیلم به کمی بیشتر از ۲۸ میلیون دلار رسید. اما بعد رای دهندگان آکادمی اسکار وارد شدند و به فیلم هفت نامزدی همچون بهترین فیلم و بهترین فیلمنامه اقتباسی دادند. از آنجا به بعد فیلم همیشه به نمایش درآمد و بعد به شهرت عظیمی رسید. دارابونت ۶۰ ساله می گوید: «ابتدا فیلم به آرامی مخاطبانش را پیدا کرد، اعتبارش بالا رفت و توانست نوعی تعهد خاص جذب نماید که خارق العاده، متواضعانه و سورئال بود. اینکه توانستیم از یک اکران باکس آفیسی نه چندان خوب به ویدیویی که سال ۱۹۹۵ بیشتر از هر فیلم دیگر کرایه شد برسیم، نتیجه بسیار خوبی بود.» این فیلمساز با به یاد آوردن زمان کارگردانی فریمن و رابینز می گوید که «تجربه ای عالی بود که یاد گرفتم هر بازیگر متفاوت می باشد و کارگردان باید بارومتر این باشد که بازیگر به چه چیزی احتیاج دارد و ندارد». او می گوید فریمن همیشه با حس بازی می کرد و نیازمند مکالمه زیادی نبود اما رابینز منطقی بود و از مکالمه رشد می کرد. «همیشه درجه راحتی بسیار بالایی داشتم چون آنها بازیگران فوق العاده ای هستند.» دارابونت در تمام طول مسیر حرفه ای کاری خود که شامل خلق کردن سریال «واکینگ دد» و فیلم های ماندگاری همچون «گرین مایل» و «مه» می شود، اغلب یاد صحبتی می افتد که رابرت بنتون فیلمنامه نویس «کرامر مقابل کرامر» می زد. او می گفت «هر روز فیلمبرداری حس یک شکست را دارد چون مجبور هستی چیزی را قربانی کنی.» دارابونت می گوید بنتون داشت به فشار ضرب الاجل ها اشاره می کرد. اینکه هر کارگردان با مجموعه ای از جاه طلبی های خلاقانه برای فیلم وارد صحنه می شود و هر روز به خاطر برنامه کاری سخت خود مجبور است بعضی چیزهایی را که می خواهد برای بهتر شدن فیلم در آن قرار بدهد، کنار بگذارد. دارابونت می گوید: از آن موقع تاکنون کلمات هوشمندانه او را به یاد داشته ام و هر بار که روز سختی دارم و مجبورم چیزی را کنار بگذارم همیشه به چیزی که رابرت بنتون به من گفت فکر می کنم و از آن آرامش می گیرم. در اختتام دارابونت باردیگر اشاره ای به «رستگاری در شاوشنک» کرد و گفت از میراث ماندگار فیلم بسیار خوشحال است. او اظهار داشت: حسی واقعا خوب است که چیزی مانند این در گذشته ام دارم. چیزی است که هیچ گاه محو نشد. «رستگاری در شاوشنک» نخست ۱۰ سپتامبر ۱۹۹۴ در جشنواره فیلم تورنتو به نمایش درآمد و پس از ۲۳ سپتامبر (یکم مهر) در سینماها اکران شد.
منبع: صد کادو
