صدای ماندگار روایت مثل دست های مادرم، خاموش شد

به گزارش صد کادو به نقل از مهر، خبر درگذشت استاد بهروز رضوی، گوینده و راوی پیشکسوت، بار دیگر نام او را در حافظه شنیداری چند نسل زنده کرد؛ صدایی که سال ها با داستانهای رادیویی، مستندها و کتاب های صوتی، برای خیلی از مخاطبان ایرانی به قسمتی از خاطره جمعی تبدیل گشته بود.

در میان آثار گوناگون او، قسمتی از حضورش در جهان کتاب های صوتی نیز بازهم در دسترس مخاطبان است؛ همچون کتاب صوتی «مثل دست های مادرم» نوشته خسرو باباخانی که با روایت او انتشار یافته و سال ها پس از انتشار، امروز معنایی متفاوت پیدا کرده است.

مجموعه داستان «مثل دست های مادرم» شامل قصه هایی واقعی و گاه تلخ است که از دل جامعه و زندگی روزمره ایرانیان برگرفته شده است. نویسنده با ایده گرفتن از تجربیات شخصی اش و مشاهده معضلات اجتماعی، داستان هایی خلق کرده که خواننده را به تفکر وادار می کند. این قصه ها نه فقط به مشکلات و سختی ها اشاره دارند، بلکه بر امید، مقاومت، و مهرورزی نیز تاکید دارند و تلاش می کنند روحیه ی جرئت ورزی و همدلی را در مخاطبان جوان تقویت نمایند.

یکی از داستان ها، داستان پسربچه ای را روایت می کند که در روزی گرم و طاقت فرسا روی آسفالت داغ خیابان بی حرکت دراز کشیده و مردم دور او جمع شده اند؛ هرکس از زاویه ای به ماجرا نگاه می کند، اما حقیقت تلخی در انتظارشان است. در داستانی دیگر، خانواده ای از خریدن یک ماشین نو هیجان زده هستند و با شوق سفر شمال را برنامه ریزی می کنند، اما حادثه ای غیرمنتظره مسیر زندگی شان را تغییر می دهد.

امروز اما، این صدا در ذهن خیلی از شنوندگان رنگ دیگری دارد؛ صدایی که سال ها قصه گفت، تصویر ساخت و روایت را از متن به زندگی روزمره آورد. انتشار باردیگر این آثار در فضای مجازی، یادآور جایگاه ویژه وی در تاریخ روایت گری صوتی در ایران است.

به طور خلاصه، یکی از داستان ها، داستان پسربچه ای را روایت می کند که در روزی گرم و طاقت فرسا روی آسفالت داغ خیابان بی حرکت دراز کشیده و مردم دور او جمع شده اند؛ هرکس از زاویه ای به ماجرا نگاه می کند، اما حقیقت تلخی در انتظارشان است. در داستانی دیگر، خانواده ای از خریدن یک ماشین نو هیجان زده هستند و با شوق سفر شمال را برنامه ریزی می کنند، اما حادثه ای غیرمنتظره مسیر زندگی شان را تغییر می دهد.