آسیب شناسی وضعیت تبلیغات در تئاتر-۵ جای تبلیغ تئاتر در صفحات شاخ های اینستاگرام نیست، احساس خطر می کنم

    Home  /  جشن  /  آسیب شناسی وضعیت تبلیغات در تئاتر-۵ جای تبلیغ تئاتر در صفحات شاخ های اینستاگرام نیست، احساس خطر می کنم

آسیب شناسی وضعیت تبلیغات در تئاتر-۵ جای تبلیغ تئاتر در صفحات شاخ های اینستاگرام نیست، احساس خطر می کنم Image

آسیب شناسی وضعیت تبلیغات در تئاتر-۵ جای تبلیغ تئاتر در صفحات شاخ های اینستاگرام نیست، احساس خطر می کنم

صد کادو: مدیر تئاتر مستقل تهران معتقدست تخصص نداشتن روابط عمومی های تئاتر و تبلیغات غیرحرفه ای که در فضای مجازی رخ می دهد سبب سلب اعتماد مخاطبان می گردد.
مصطفی کوشکی کارگردان، تهیه کننده و مدیر تئاتر مستقل تهران درباره نقش تبلیغات مجازی در جذب مخاطبان تئاتر به خبرنگار مهر اظهار داشت: زمانی که یک مدیوم تازه برای تبلیغات مثل تلگرام و اینستاگرام و کمی دورتر فیس بوک به تئاتر ورود می کند فضای تازه ای را باز می کند و خصوصیت این فضا این است که مخاطب بیشتری با آن در ارتباط می باشد و حتی به نظر من تبلیغات شهری هیچ وقت حتی بازده کوتاه مدت هم برای یک اثر نمایشی نداشته است. وی درباره مزیت تبلیغات مجازی بر تبلیغات شهری توضیح داد: معتقدم تبلیغات شهری برای برندسازی مناسب می باشد و بیلبوردهایی که در سطح شهر زده می شوند برای به وجود آمدن یک برند و ثبات آن در طولانی مدت مناسب هستند. اگر در سطح شهر دقت کنید تبلیغات شهری غیر از رویدادهایی که یک برند یا ستاره و فرد شناخته شده ای را معرفی می کنند، هدف دیگری ندارند مثلا من هیچگاه به این مساله فکر نمی کنم که یک بیلبورد در اختیار داشته باشم و در آن تئاتر مستقل تهران را تبلیغ کنم اما اگر بخواهم این تماشاخانه را برندسازی کنم، می توانم با نصب بیلبوردهای مختلف طی چندین ماه در سطح شهر این کار را انجام دهم. این کارگردان تئاتر خاطرنشان کرد: وقتی بحث یک تئاتر یا رویداد تئاتری مطرح می گردد باید عکس و یا محتوای روی بیلبورد یا استرابورد خیلی سریع مردم را به خود جذب نماید و آنها را از اتفاقی که قصد تبلیغش را دارد، آگاه سازد بعنوان نمونه اگر نمایش تجربه گرایی برای اجرا داشته باشیم تبلیغات شهری اصلا پیشنهاد نمی گردد چون مردم به واسطه حضور یک چهره شناخته شده است که توجهشان به بیلبورد و دیگر تبلیغات شهری جلب می گردد و در غیر این صورت مخاطب برایش اهمیتی ندارد که به تبلیغ شما نگاه کند.در مواقعی که با روابط عمومی و مدیران تبلیغات تئاترها برای معرفی کارشان صحبت می نماییم، می بینیم ایده هایی غیرمتعارفی برای تبلیغ یک نمایش پیشنهاد می دهند مثلا می گویند تیزرشان را به پیج یکی از شاخ های اینستاگرام بدهند تا برایشان تبلیغ کند. این شناخت نداشتن از چگونگی تبلیغ یک نمایش دارد خیلی ترسناک می گردد کوشکی متذکر شد: همیشه تبلیغات شهری برای تئاتر وجود داشته است اما از گذشته معمولا تئاتر به علت محدود بودن مخاطب و کم بودن سالن هایش بیشتر با استفاده از اطلاع رسانی خودِ مخاطبان به یکدیگر تبلیغ می شده است بدین سان که یک نمایش در یک هفته یا ۱۰ روز اول اجرایش آرام آرام شکل می گرفت و پس از آن مخاطبان تئاتر متوجه اجرای یک نمایش می شدند و به دیدن آن می نشستند، کم کم نمایش معرفی می شد و تماشاگران خودش را پیدا می کرد. مدیر تئاتر مستقل با اشاره به اینکه با ورود فضاهای مجازی طیف مخاطبان تئاتر گسترده تر شد، اعلام نمود: این رسانه ها فضا را هیجان انگیزتر کرده و سبب شده اند مخاطبان به این تبلیغات اعتماد کنند. علاوه بر فضای مجازی، بالا رفتن تعداد سالن ها، گسترش سالن های تئاتر، ورود سرمایه به تئاتر و… سبب شد آمار مخاطبان تئاتر بالا برود که البته به نظرم دوران اوجش تمام شده و این استقبال رو به افول گذاشته که مساله خطرناکی است. وی درباره ضرورت تخصص داشتن روابط عمومی ها برای تبلیغ درست یک نمایش اظهار داشت: در مواقعی که با روابط عمومی و مدیران تبلیغات تئاترها برای معرفی کارشان صحبت می نماییم، می بینیم ایده های غیرمتعارفی برای تبلیغ یک نمایش پیشنهاد می دهند مثلا می گویند تیزرشان را به پیج یکی از به اصطلاح شاخ های اینستاگرام بدهند تا برایشان تبلیغ کند. این شناخت نداشتن از چگونگی تبلیغ یک نمایش دارد خیلی ترسناک می گردد. سطح پایین فکر کردن و تخصص نداشتن روابط عمومی ها در حوزه خودشان سبب بی اعتماد شدن مخاطبان می گردد چون حتی اگر کاری با کیفیت هم باشد وقتی در چنین پیج هایی تبلیغ می گردد به مخاطب می گوید که این نمایش اثر ی با کیفیت و جدی نیست. کارگردان نمایش «رومئو و ژولیت» خاطرنشان کرد: تبلیغات و فروش خیلی به هم وابسته هستند اما این شکل از تبلیغات که روز به روز هم دارد بیشتر می گردد دیگر برای مخاطب جذاب نیست چون از آن اشباع شده است مگر اینکه محتوای جذابی را به آنها ارائه نماییم و ببینیم چه محتوایی آنقدر جذاب و گیرا و دغدغه مند است که وقتی آن را در فضاهای تبلیغاتی قرار می دهیم بتواند مخاطب را جذب نماید. چیزی که معمولا خیلی کم مورد دقت و توجه قرار می گیرد بحث مخاطبِ هدف تئاتر است بعنوان نمونه باید بدانیم که بازار فروشمان برای نمایشی کمدی یا اجتماعی کجاست و در چه منطقه و یا فضایی باید برایشان تبلیغ نماییم. باید خوراک تبلیغاتی مان را به افرادی بدهیم که مخاطب آن اثر هستند چون احتمال خرید آنها بیشتر است. کوشکی در انتها صحبت هایش بیان کرد: در کنار این موارد بحث نمودارهای فروش هم مهم می باشد و اینکه ببینیم مثلا چرا نمودار خرید بلیت یک نمایش در ایام مختلف نوسان دارد و بررسی نماییم که چه خوراکی را به رسانه ها داده ایم که آمار فروش با نوسان روبرو شده است. البته بعضی از روابط عمومی ها هم حواسشان جمع است و مثلا می دانند از امروز چطور برای فروش آخر هفته شان برنامه ریزی کنند.

Author | صدکادو Comments | دیدگاه‌ها برای آسیب شناسی وضعیت تبلیغات در تئاتر-۵ جای تبلیغ تئاتر در صفحات شاخ های اینستاگرام نیست، احساس خطر می کنم بسته هستند Date | ۰۳/۰۷/۱۳۹۷

categories & tags