روایت پشت پرده شوم دو قحطی بزرگ تاریخ ایران

به گزارش صد کادو به نقل از مهر، این اثر که پژوهش آن توسط هاجر صفائیه، نرگس لقمانیان، فائزه دره گزنی دهقی و فائزه سراجان انجام شده و نگارش آنرا ملیحه نقش زن و نسیم کریمی بر عهده داشته اند، روایتی نو از اولین روزهای مقاومت فرهنگی و اجتماعی مردم ایران در مقابل نسخه های تجدد الزامی و غرب گرایانه در صد سال اخیر را پیش روی مخاطبان قرار می دهد.

کتاب «خون خوری» با تاکید بر حافظه تاریخی شهروندان اصفهانی متولد سال ۱۳۰۵ به بعد، به بازخوانی دو مقطع دردناک از قحطی های هم زمان با جنگ های جهانی اول و دوم می پردازد؛ مقاطعی که با وجود اعلام بی طرفی ایران، کشور عرصه تاخت وتاز نیروهای بیگانه شد و ناتوانی دولت های وقت در مدیریت بحران، ابعاد فاجعه را تشدید کرد. پژوهشگران این کتاب برای اتقان بیشتر مطالب، روایات شفاهی راویان را با اسناد مکتوب تاریخی، یادداشت های درباریان، اشراف زادگان و منبریان آن روزگار تطبیق داده و راستی آزمایی کرده اند.

این اثر در شش فصل ساختاربندی شده است که با «روایت صفر» جهت تبیین بستر تاریخی دو جنگ جهانی شروع می شود؛ در ادامه و در فصول اول و دوم، موضوع عاملیت بیگانگان در ایجاد قحطی و زیست ملموس مردم در آن روزهای سخت بررسی شده است. نویسندگان در فصول سوم و چهارم نیز به ترتیب به عملکرد کارشکنانه محتکران و راهزنان داخلی و در مقابل، نقش کلیدی و مدیریت بحران توسط خَیّران، علما و معتمدان محلی اصفهان برای افزایش تاب آوری جامعه پرداخته اند. در انتها هر فصل نیز اسناد مکتوبی که مهر تأییدی بر روایات شفاهی مردم می زند، ضمیمه شده است.